گرچه تو محرم به صاحب خانه ای              لیک  تا اندازه ای بیگانه ای

 و اما صبر زینبی در این فاجعه عظیم از عجایب تواناییهای بشری است حضرت در این فاجعه مجبور شدند که از قوه ولایتی خویش ، از قوه ولوی خویش ، استفاده کنند . دست ولایت را به روی سینه زینب گذاشتند و او را امر به صبر فرمودند . زینب عرض کرد : برادر ، صبری بکنم که صبر از دست من عاجز بشود . همان زینبی که وقتی به کنار خیمه قاسم رفت ، نجوای قاسم و عروسش را شنید که عروسش به او گفت : قاسم تو به میدان می روی و شهید می شوی ، من در روز حشر ترا چگونه بشناسم ؟ قاسم آستین پیراهنش را پاره می کند و می گوید : مرا به این آستین پاره بشناس . که البته سالک تا آستین تعلق را پاره نکند به کمال نمی رسد . در این حال زینب فریاد می زند : عمه ات به فدای آستین پاره ات بشود . همین زینب وقتی که دست ولوی حضرت به سینه او رسید ، چنان قدرتی پیدا کرد که وقتی به سر جنازه مطهر حسین بن علی (ع) رسید با نیروی خارق العاده جنازه را بلند کرد و روی دو دست و رو به مدینه منوره ایستاد و عرض کرد :

                           (( اللهم اقبل هذا القلیل من نسل ابراهیم الخلیل))

  خداوندا ! این قلیل قربانی را از آل ابراهیم بپذیر**

امیدواریم خداوند در این شبهای عزیز که شب معراج جضرت ابی عبد الله و ا صحاب و یاران با وفایش است به ما توفیق درک معنوی اسرار فاجعه عظیم کربلا را عنایت فرماید...

.............................

*اشعار از کتاب گنجینة الاسرار عمان سامانی علیه الرحمة

**مطالب برداشتی است از کتاب ظهور العشق العلی تالیف حضرت آقای حاج علی تابنده(محبوبعلیشاه) اعلی الله مقامه الشریف

*<صلح کل>*